O firmie / Aktualności / styczeń 2011. Zmiany w rozporządzeniu w sprawie faktur.

W ostatnich dniach grudnia 2010 r. zostały opublikowane aż dwa rozporządzenia Ministra Finansów zmieniające rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku do towarów i usług. Są to:

  • rozporządzenie z dnia 9 grudnia 2010 r. opublikowane w Dz. U. nr 244 z dnia 23 grudnia 2010 r., pod poz. 1627
  • rozporządzenie z dnia 27 grudnia 2010 r. opublikowane w Dz. U. nr 255 z dnia 30 grudnia 2010 r., pod poz. 1713.

Oprócz zmian o charakterze formalnym, związanych m.in. z wprowadzeniem dla celów podatkowych PKWiU z 2008 r. wprowadzono dość istotne zmiany merytoryczne.

Rozporządzenie z dnia 9 grudnia 2010 r.

Zmiany wprowadzone ww. rozporządzeniem są to w większości przypadków zmiany porządkowe nie wywierające istotnych skutków dla podatników oraz sposobu dokumentowania transakcji.

Przede wszystkim dotyczą one przypadków gdy transakcje dokumentowane są fakturami wystawianymi w formie elektronicznej. W przepisach dotyczących tego zagadnienia sformułowanie: "wystawianych w formie elektronicznej" zastąpiono sformułowaniem "przekazanych w formie elektronicznej", a w § 19 zaznaczono również, iż faktury elektroniczne sprzedawca przesyła, "w tym udostępnia, nabywcy, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji".

W tym samym § 19 usunięto ust. 2 nakazujący dotychczas oznaczanie faktur wyrazami "oryginał" oraz "kopia". Zrównano tym samym wymogi dotyczące faktur przesyłanych w formie elektronicznej (które siłą rzeczy nie mogły być oznaczane w powyższy sposób) z fakturami wystawianymi w formie papierowej.

Z zapisów rozporządzenia usunięto § 6 ust. 5 dotyczący akceptacji faktur wystawianych przez nabywcę towarów. Stosownie do § 6 rozporządzenia po zawarciu stosownych umów obowiązek wystawiania faktur dokumentujących dostawy towarów lub świadczenia usług przenoszony jest na nabywcę. Jednym z warunków, aby taka procedura działała, jest przedstawienie przez nabywcę faktury (oryginału i kopii) do akceptacji przez dostawcę. Dotychczas, w sytuacji gdy faktura wystawiona była w wersji elektronicznej, a przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiały dokonanie akceptacji w formie elektronicznej, podatnik mógł dokonać akceptacji w formie podpisu na czytelnym wydruku przesłanej mu faktury. Usunięcie tego zapisu z rozporządzenia nakłada bezwzględny obowiązek stosowania tej samej formy wystawiania faktury i jej akceptacji.

W rozporządzeniu zmieniono brzmienie § 21 oraz dodano § 21a - regulujące zasady przechowywania faktur. Stosownie do ww. przepisów podatnicy są obowiązani przechowywać faktury oraz faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podziale na okresy rozliczeniowe w dowolny sposób zapewniający:

  1. autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego;
  2. łatwe ich odszukanie;
  3. bezzwłoczny dostęp do faktur organom kontrolującym, zgodnie z odrębnymi przepisami, na ich żądanie, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej w sposób umożliwiający tym organom również przetwarzanie danych w nich zawartych.


Zdefiniowano przy tym określenie "autentyczność pochodzenia", pod którym należy rozumieć pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury oraz "integralność treści" oznaczającą, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura.

Na mocy dodanego § 21a rozporządzenia faktury mogą być przechowywane w formie elektronicznej poza terytorium kraju w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur. Dotychczas taka możliwość wynikała jedynie z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. nr 133, poz. 1119) i obejmowała przechowywanie ww. dokumentów na terytorium kraju członkowskiego UE.


Rozporządzenie z dnia 27 grudnia 2010 r.

Tym rozporządzeniem wprowadzono więcej zmian merytorycznych. Przede wszystkim zmieniono listę przypadków, gdy faktury nie muszą zawierać NIP odbiorcy i gdy mogą być wystawione wcześniej niż 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego. W § 7 ust. 2 pkt 3 oraz § 11 ust. 3 wymienia się sprzedaż energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usługi telekomunikacyjne i radiokomunikacyjne oraz usługi wymienione w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Pozycje te obejmują jednak jak się wydaje większość przypadków wymienionych w załączniku nr 3 pod poz. 138 i 153 w jego brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r.


Uwaga

Stosownie do dodanych w § 13 ust. 2a i 2b, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

  1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  2. dane określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, czyli dane identyfikujące strony transakcji;
  3. okres, do którego odnosi się udzielany rabat;
  4. kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.


Jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.


Omawianym przepisem określono sposób dokumentowania zbiorczych rabatów, odnoszących się do wszystkich dostaw towarów lub usług dotyczących jednego odbiorcy w danym okresie, z uwzględnieniem sytuacji, gdy dostawy te (usługi) opodatkowane są według różnych stawek. Jest to rozwiązanie pozwalające na realizację w praktyce stanowiska organów podatkowych, które otrzymywane przez podatników premie pieniężne czasami każą traktować jako premie, czasami jako wynagrodzenie za określone usługi, a czasami właśnie jako rabat dotyczący wielu dostaw np. z okresu całego kwartału. Literalne stosowanie się do zapisu § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur w jego brzmieniu obowiązującym do końca 2010 r., w sytuacji gdy korekta obejmować miałaby kilkaset lub nawet kilka tysięcy transakcji było w praktyce niewykonalne.

W sytuacji gdy podatnik wskazuje na fakturze, iż transakcja opodatkowana jest przez nabywcę, obok dotychczas stosowanych oznaczeń, iż podatek rozlicza nabywca, albo wskazania stosownego przepisu ustawy albo dyrektywy dopuszcza się oznaczenie "odwrotne obciążenie".

Jeśli na fakturze kwota brutto sprzedaży opodatkowanej według jednej stawki podatkowej jest stosunkowo niska, Minister Finansów pozwala na nieumieszczanie na fakturze kwoty podatku. Dotychczas w podobnych sytuacjach minimalne kwoty pozwalające na skorzystanie z tego zapisu uzależnione były od stawki VAT. Obecnie ustalono jedną kwotę brutto: 7,38 zł. Jeżeli zatem wartość brutto sprzedaży opodatkowanej dla danej stawki podatku jest niższa niż 7,38 zł, wówczas wyszczególnienie kwot podatku nie jest wymagane.

 

źródło: gofin